“ แก๊ก..คลืด.. ”เสียงยกย้ายของของพนักงานขนย้ายดังทุกมุมบ้านของตระกูลเทวาทรัพย์ มีชายหนุ่มหน้าตาดียืนมองเหตุการณ์ด้วยสายตาเหม่อลอย.. และอาการใจลอยก็ถูกขัดจังหวะโดยพนักงานขนย้าย “ คุณนิคครับช่วยเซนเอกสารจากธนาคารด้วยครับ ”ชายหนุ่มที่ถูกเรียกถูกดึงจากภวังค์หันมามองคนที่อยู่ตรงหน้า นิคหรือนิคกี้เทวาทรัพย์หนุ่มลูกครึ่งไทยอเมริกัน อายุ 20 ปีกำลังเรียนมหาวิทยาลัยชื่อดังปี 2 ที่มีเปิดเรียนเฉพาะลูกนักธุรกิจและนักการเมืองที่ต้องการให้ลูกสืบทอดกิจการต่อเท่านั้นซึ่งค่าเทอมแพงติดเพดานบน “ ครับ ”นิคตอบรับและเซนชื่อในเอกสารพร้อมยังคงมองสิ่งที่เคยเป็นบ้านของตนด้วยแววตาที่ไม่อาจบรรยายได้ “ ของใช้ของคุณนิคได้นำไปส่งที่แมนชั่นตามที่อยู่ที่คุณให้มาแล้วนะครับและภายในเย็นนี้ทางธนาคารจะปิดล๊อคบ้านหลังนี้ครับ ” พนักงานขนย้ายพูดเสร็จก็เดินจากไปโดยไม่รอให้นิคพูดอะไรตอบกลับมาเมื่อผู้คนที่เคยเดินยกของคับคั่งได้พากันกลับไปเหลือเพียงความเงียบเหงากับแดดยามบ่ายนิคเดินออกจากรั้วประตูแล้วหันกลับไปมอง “ บ้าน ”ที่เคยอยู่กับพ่อแม่มาตลอด 20 ปีตอนนี้เขาไม่เหลือใครแ...
